معرفي فيلم : شيطان پر ادا مي پوشد
کارگردان: ديويد فرانکل. فيلمنامه: الين براش مک کنا بر اساس داستاني از لورن وايزبرگر. موسيقي: تئودور شاپيرو. مدير فيلمبرداري: فلوريان بالهاوس. تدوين: مارک ليوولسي. طراح صحنه: جس گانکور. بازيگران: مريل استريپ[ميراندا پريستلي]، آن هاتاوي[اندي ساکس]، اميلي بلونت[اميلي]، استنلي توچي[نايجل]، آدرين گرنيه[نيت]، تريسي تامس[لي لي]، ريک سامر[داگ]. ١٠٩ دقيقه. محصول ٢٠٠٦ آمريکا.
مجله "Runway" در قلب دنياي مد نيويورک قرار دارد و ميراندا پريستلي گرداننده و ملکه بلامنازع آن است. او تصميم گرفته تا دستياري تازه برا ي خود استخدام کند، اما اين کار آن قدرها هم که به نظر مي رسد کار ساده اي نيست. چون ميراندا تا حد ممکن آدمي سخت گير است، ولي اندي دستيار تازه وي خود را اسير دنياي مد مي يابد و کشمکشي تلخ و شيرين ميان آن دو آغاز مي شود...
چرا بايد ديد؟
بي تعارف بايد گفت شيطان پرادا مي پوشد فيلم مريل استريپ است. بازيگري که در توانايي او شکي نيست، اين را به گواه جوايز فراواني که گرفته نمي گويم، بلکه شاهدم نقش هاي متفاوت و به ياد ماندني است که او در طول چهار دهه بازيگري اش ايفا کرده و از همه مهم تر سرپا ايستاده است. هنوز حضور استريپ مي تواند ضامن موفقيت يک فيلم باشد و در مورد اين يکي توانسته سرمايه ٣٥ ميليون دلاري تهيه کنندگان را به عايدي ١٢٤ ميليون دلاري تبديل کند. اتفاقي که در زمانه ما براي يک فيلم کمدي زنانه بي سابقه است. استريپ که در ايفاي نقش هاي متفاوت از خود لياقت نشان داده اين بار در نقش ميرانداي دنياي مد را که مار خورده و افعي شده و يکي از شرورترين زنان سينماي سال هاي اخير هاليوود به شمار مي رود، سنگ تمام گذاشته است. فيلم بر اساس کتابي که شش ماه در راس جدول پر فروش هاي نيويورک تايمز قرار داشت ساخته شده و يک کمدي سياه تمام عيار است. ديويد فرانکل متولد ١٩٥٩ بيشتر کارگردان تلويزيون است و در سريال هايي چون سکس و شهر خوش درخشيده؛ برنده اسکار بهترين فيلم کوتاه خاطرات عزيز[١٩٩٦]، برنده جايزه امي و کريستوفر براي ميني سريال Band of Brothers و نامزد امي براي سريال کمدي Entourage بوده و آخرين کارش رم نيز نامزد انجمن کارگردان هاي آمريکا شده است. شيطان پرادا مي پوشد براي آن او و آنهاتاوي نيز جهشي تازه در کارنامه اش محسوب مي شود. هر چند حضور استريپ دليلي کافي براي تماشاي فيلم به شمار مي رود، اما پشت صحنه دنياي مد و بي رحمي ها و شفقت هاي آن مي تواند عامل جذابيت دهنده قوي ديگري براي انتخاب فيلم باشد!
ژانر: کمدي، درام.
مجله "Runway" در قلب دنياي مد نيويورک قرار دارد و ميراندا پريستلي گرداننده و ملکه بلامنازع آن است. او تصميم گرفته تا دستياري تازه برا ي خود استخدام کند، اما اين کار آن قدرها هم که به نظر مي رسد کار ساده اي نيست. چون ميراندا تا حد ممکن آدمي سخت گير است، ولي اندي دستيار تازه وي خود را اسير دنياي مد مي يابد و کشمکشي تلخ و شيرين ميان آن دو آغاز مي شود...
چرا بايد ديد؟
بي تعارف بايد گفت شيطان پرادا مي پوشد فيلم مريل استريپ است. بازيگري که در توانايي او شکي نيست، اين را به گواه جوايز فراواني که گرفته نمي گويم، بلکه شاهدم نقش هاي متفاوت و به ياد ماندني است که او در طول چهار دهه بازيگري اش ايفا کرده و از همه مهم تر سرپا ايستاده است. هنوز حضور استريپ مي تواند ضامن موفقيت يک فيلم باشد و در مورد اين يکي توانسته سرمايه ٣٥ ميليون دلاري تهيه کنندگان را به عايدي ١٢٤ ميليون دلاري تبديل کند. اتفاقي که در زمانه ما براي يک فيلم کمدي زنانه بي سابقه است. استريپ که در ايفاي نقش هاي متفاوت از خود لياقت نشان داده اين بار در نقش ميرانداي دنياي مد را که مار خورده و افعي شده و يکي از شرورترين زنان سينماي سال هاي اخير هاليوود به شمار مي رود، سنگ تمام گذاشته است. فيلم بر اساس کتابي که شش ماه در راس جدول پر فروش هاي نيويورک تايمز قرار داشت ساخته شده و يک کمدي سياه تمام عيار است. ديويد فرانکل متولد ١٩٥٩ بيشتر کارگردان تلويزيون است و در سريال هايي چون سکس و شهر خوش درخشيده؛ برنده اسکار بهترين فيلم کوتاه خاطرات عزيز[١٩٩٦]، برنده جايزه امي و کريستوفر براي ميني سريال Band of Brothers و نامزد امي براي سريال کمدي Entourage بوده و آخرين کارش رم نيز نامزد انجمن کارگردان هاي آمريکا شده است. شيطان پرادا مي پوشد براي آن او و آنهاتاوي نيز جهشي تازه در کارنامه اش محسوب مي شود. هر چند حضور استريپ دليلي کافي براي تماشاي فيلم به شمار مي رود، اما پشت صحنه دنياي مد و بي رحمي ها و شفقت هاي آن مي تواند عامل جذابيت دهنده قوي ديگري براي انتخاب فيلم باشد!
ژانر: کمدي، درام.
+ نوشته شده در یکم آذر ۱۳۸۵ ساعت ۶:۲۹ ب.ظ توسط اميد
|
آموختهاي کوچک من : آموخته ام که هميشه کسي هست که به ما احتياج دارد. آموخته ام که هيچ وقت زود قضاوت نکنم. آموخته ام که انسان هاي بزرگ هم اشتباه مي کنند. آموخته ام که هميشه بخندم. آموخته ام که هرگز نگذارم کسي عصبانيتم را ببيند. آموخته ام که به انسان ها مانند سکوي پرتاب نگاه نکنم. آموخته ام که هرگاه که ترسيده ام ،شکست خورده ام. آموخته ام که غرور انسان ها را هرگز نشکنم. آموخته ام که هرگز وابسته کسي نباشم.