سخنرانی به سبک حرفهایها
سخنرانی به سبک حرفهایها
از سخنرانی اوباما در آمریکا و برلین به عنوان یکی از تاثیرگذارترین سخنرانیها در تاریخ آمریکا نام برده شده است. میدانید چرا؟ به نوشته روزنامه آلمانیزبان «برانشویگر تساتیونگ» این سخنرانی تنها ۲۷ دقیقه طول کشید. زبان گفتاری آن بسیار ساده بود و طی آن وعدهای داده نشد...
بر مشکلات انگشت گذاشته شد و در آن اوباما چنان وانمود کرد که به نحو احسن امور را اداره خواهد کرد و تصویری جذاب از آیندهای روشن ساخت و اما دیگر قوانین یک سخنرانی تاثیرگذار:
▪ شناخت مخاطب
یک سخنرانی خوب باید مخاطب خود، دغدغههای ذهنی، جنبه و حوصله او را بشناسد و دقیقا انگشت بر همان مطالبی بگذارد که مخاطب خواهان شنیدن آن است. بیان موضوعات مهمی که برای مخاطب اهمیتی ندارد تنها سبب میشود مخاطب از سخنران کناره گرفته و به صحبتهای او بیتوجه شود.
▪ صریح و ساده صحبت کردن
سخنران ابتدا باید مطالبی را که میخواهد در مورد آن صحبت کند، خود درک کرده باشد تا در تفهیم آن به مخاطب با مشکلی روبهرو نشود، در ضمن بیان مطلب به شکل ساده و صریح با جملات کوتاه قابل فهم برای مخاطبان جذابتر خواهد بود.
▪ داشتن اعتماد به نفس
آشنایی کامل با مطلبی که قرار است در مورد آن سخنرانی شود سبب میشود سخنران عصبی نباشد اما اگر شما جزو آن دسته از سخنرانانی هستند که صحبتهایشان را فراموش میکنند، سعی کنید از عکس، اسلاید یا تابلو در سخنرانی خود کمک بگیرید.
▪ جاذبه
اولین برخورد با مخاطب بسیار مهم است. طی ۲ تا ۳ دقیقه اول هر سخنرانی، سخنران این فرصت را دارد که بهترین رابطه را با مخاطب برقرار کرده و او را به سمت خود جذب کند. معمولا معرفیهای طولانی و خودستایی بیش از حد میتواند این شانس را از سخنران بگیرد.
▪ دور شدن از بلندگو
میکروفن معمولا از سوی مخاطب سدی میان سخنران و او محسوب میشود. هر چه یک سخنران از میکروفون دورتر شده و به مخاطبان نزدیکتر شود، توجه مخاطبان به او بیشترجلب خواهد شد. میتوان به جای استفاده از میکروفنهای ثابت از میکروفنهای سیار که به یقه کت میچسبند استفاده کرد تا صدا برای تمامی حضار شفاف و واضح باشد
.
▪ برقراری رابطه چشمی
نگاه کردن به اطراف به جای چشم دوختن به مخاطب سبب بیتوجهی و کسالت مخاطب یک سخنرانی خواهد شد. هر گاه به کمک یک صفحه یا تابلو سخنرانی میکنید به خود صفحه نگاه نیندازید بلکه نگاهتان به مخاطب باشد و لبخند به لب داشته باشید.
آموختهاي کوچک من : آموخته ام که هميشه کسي هست که به ما احتياج دارد. آموخته ام که هيچ وقت زود قضاوت نکنم. آموخته ام که انسان هاي بزرگ هم اشتباه مي کنند. آموخته ام که هميشه بخندم. آموخته ام که هرگز نگذارم کسي عصبانيتم را ببيند. آموخته ام که به انسان ها مانند سکوي پرتاب نگاه نکنم. آموخته ام که هرگاه که ترسيده ام ،شکست خورده ام. آموخته ام که غرور انسان ها را هرگز نشکنم. آموخته ام که هرگز وابسته کسي نباشم.