دویدن کافی نیست، پرواز کن!
دویدن کافی نیست، پرواز کن!
گام هایت را تند تر بردار، به عمق دریای انسانیت راه پیش گیر ، شاید خاری ملال پاهایت شود ، گودالی عمیق سد راهت گردد یا شیب تند قله ای شتاب رسیدن به هدف را از تو بگیرد ، در سراشیبی ها آنجا که الطاف الهی به پیشت میراند زمان را جبران خواهی کرد ، قدم هایت را تند تر بردار ، از روی سنگ لاخ های نامردی جستی بزن ، به مرغزار مهربانی ها برو و پوستین انسان نمایی ها را در راه بینداز و در روح خویش به خویش باز گرد ، چالاک باش و با دستانی باز ذره های صداقت را از زمزمه های باد شکار کن ، در طراوت باران غسل تعمید در راه بندگی به جای آر، اینجا دیگر جای درنگ نمانده است ، ، مغلوب ثانیه های زمان مشو و زمان را در خویش واگذار، پاهایت را تند تر بردار، گویی قهرمان دویدن در راه خوبیهایی ،
اما نه ، گویی در رسیدن به خوبی ها دویدن هم کافی نیست ، اصلا" به سویش پرواز کن .
آموختهاي کوچک من : آموخته ام که هميشه کسي هست که به ما احتياج دارد. آموخته ام که هيچ وقت زود قضاوت نکنم. آموخته ام که انسان هاي بزرگ هم اشتباه مي کنند. آموخته ام که هميشه بخندم. آموخته ام که هرگز نگذارم کسي عصبانيتم را ببيند. آموخته ام که به انسان ها مانند سکوي پرتاب نگاه نکنم. آموخته ام که هرگاه که ترسيده ام ،شکست خورده ام. آموخته ام که غرور انسان ها را هرگز نشکنم. آموخته ام که هرگز وابسته کسي نباشم.